‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ความเดิมตอนที่แล้ว
‎ข้าขอแสดงความยินดีต่อท่าน
‎บุตรชายของท่าน
‎ตอนนี้คือเจ้าของริเวอร์รันโดยชอบธรรม
‎ข้าหาได้ทุกอย่างที่ท่านต้องการ
‎ข้ารู้จักสุภาพบุรุษไอริชผู้หนึ่ง ‎ที่ล่องเรือทำการค้าในวิลมิงตัน
‎ธุรกิจวิสกี้ของสามีข้า...
‎คุณบอนเน็ตไม่ทำการค้ากับผู้ที่เขาไม่รู้จัก
‎คุณบอนเน็ตจะนัดพบ ‎คุณอเล็กซานเดอร์ มัลคอล์มเป็นการส่วนตัว
‎เจ้าต้องฆ่าสตีเฟน บอนเน็ต
‎ข้าไม่รู้ว่าข้าเอาชีวิตผู้อื่นได้หรือเปล่า
‎พวกเขาวางแผนตามหา ‎สตีเฟน บอนเน็ตและฆ่าเขาทิ้ง
‎บอนเน็ตอาจจะมีสิทธิ์พรากเจมมี่ไปจากเรา
‎เขาทำร้ายฉัน
‎คนในยุคนี้เห็นเด็กเป็นหลักฐานว่าคุณสมยอม
‎หนูน่าจะกล้า หนูน่าจะสู้
‎หนูเกลียดตัวเองกับเรื่องที่เกิดขึ้น
‎- ลูกไม่มีทางหยุดมันได้ ‎- หนูน่าจะพยายามกว่านี้
‎ใช้ความกล้าต่างหากที่จะไม่สู้ ‎ถ้าลูกสู้ มันคงฆ่าลูกไปแล้ว
‎(ขอพระองค์ทรงโปรดให้ข้ามีเมตตา)
‎(วิลมิงตัน)
‎ถึงเวลายื่นคำร้องของเราต่อผู้พิพากษาแล้ว
‎ส่วนอาชีพของท่านนั้นเห็นได้ชัดว่า...
‎ทำให้เรื่องนี้ยุ่งยากขึ้นสักหน่อย
‎- สุภาพบุรุษไม่มีอาชีพ ‎- ใช่แล้ว
‎และด้วยเหตุนี้ ในฐานะทนายของท่าน...
‎ข้าแนะนำให้ท่านทำการค้าอย่างรอบคอบกว่าเดิม
‎ท่านมีสหายในหมู่คนรวย ‎ท่านถึงพ้นความผิดต่างๆ มาได้
‎แต่ตอนนี้ ข้าขอแนะนำให้ท่านเก็บเนื้อเก็บตัว
‎ข้าอยากเก็บเนื้อเก็บตัวของข้า ‎ไว้ใต้ร่างแม่ม้าขาประจำคนนั้น
‎คนทั่วไปอาจทำไม่รู้เห็น ‎การลักลอบค้ายาเส้นหรือวิสกี้
‎แต่มีเสียงซุบซิบว่าท่านค้า...
‎ผู้หญิง
‎ธุระของข้าไม่ใช่กงการของพวกเขา
‎ท่านอยากได้สิทธิเลี้ยงดู ‎บุตรของท่านหรือเปล่า คุณบอนเน็ต
‎ข้าผูกมิตรไว้มากมาย ‎จากการค้าสิ่งที่ท่านพูดถึง คุณฟอร์บส์
‎พวกนั้นร่ำรวยและมีอิทธิพลได้ ‎เพราะข้ามีส่วน ท่านก็เช่นกัน
‎เพราะฉะนั้นข้าเสนอให้ท่านเริ่มทำหน้าที่ ‎เป็นทนายของข้ามากกว่าเป็นพระ
‎ท่านนับถือพระเหรอ
‎ข้าต้องการให้ท่านหารือกับผู้พิพากษา
‎เราจะได้ลายเซ็นของเขาเมื่อไหร่
‎ข้ารวบรวมรายชื่อพยานในโรงแรมนั้นให้เขาแล้ว
‎ข้ายืนยันแล้วด้วยว่า ‎พวกเขาจะต้องเป็นพยานเหตุการณ์ในคืนนั้น
‎เราน่าจะได้ลายเซ็นภายในปลายสัปดาห์นี้
‎และหนูน้อยเจเรไมอาห์จะได้อยู่กับบิดาของเขา
‎ข้าหวังว่าสิ่งที่ท่านพูดจะเป็นจริง คุณฟอร์บส์
‎เราเจรจากันเรื่องค่าใช้จ่ายของข้าได้หรือเปล่า
‎ข้าไม่ใช่หมอดู
‎แต่เมื่อข้าได้สิทธิ์ในตัวลูกชาย
‎ข้ารู้ล่วงหน้าว่าจะเกิดอุบัติเหตุร้ายแรง ‎กับโจคัสตาและสามีใหม่ของนาง
‎ช่างน่าเสียดายที่พวกเขาแต่งงานกันแค่ช่วงสั้นๆ
‎ข้าจะไม่มีวันรู้เลยว่า ‎นางเลือกตาเฒ่าโง่เง่านั่นได้ยังไง
‎นางยังเคยหยามข้าช่วงที่จีบหลานสาวของนาง
‎เมื่อริเวอร์รันเป็นของข้า ท่านจะได้เงินของท่าน
‎จำนวนที่ตกลงคือ 20 เปอร์เซ็นต์
‎เราจะดื่มฉลองกันที่ระเบียงหน้าบ้าน
‎ข้าเฝ้ารอวันนั้น
‎ระหว่างนี้ นายหญิงอินเนสขอพบข้า
‎ข้าตั้งใจว่าจะล่องเรือแซลลี่แอนน์ ‎เพื่อไปที่เมืองครอสครีกพรุ่งนี้
‎ห้ามบอกเรื่องนี้แก่ใครเด็ดขาด
‎การรักษาความลับคืออาชีพของข้า
‎ฉันรู้สึกไม่ดีเลยกับเรื่องนี้
‎ผมอยากให้บอนเน็ตไปจากชีวิตเราตลอดกาล
‎โดยอยู่ห่างคุณกับลูกชายของเรา
‎การกำจัดบอนเน็ต ‎เป็นการช่วยเหลือใครอีกหลายคน
‎ใช่
‎แต่ข้ายังไม่ไว้ใจฟิลลิป ไวลีย์
‎แม้ว่าเขาพร้อมทำเงินก้อนโต ‎จากการเจรจาครั้งนี้
‎ข้าว่าเขาจะรักษาคำพูด
‎แต่ถ้าเขาไม่รักษาคำพูดล่ะ
‎ถ้าเขาไม่รักษาคำพูด ข้าก็จะตายแน่
‎เพราะฉะนั้น ถ้าเจ้าพอมีเวลา ข้าจะซาบซึ้งนัก
‎ถ้าเจ้าลงโทษให้เขาทุกข์ทรมาน
‎คนกลางของเรามาถึงแล้ว
‎คุณอเล็กซานเดอร์ มัลคอล์ม
‎ดีใจที่เจ้ามาร่วมกับเรา
‎ท่านอา นี่พอตรงกับที่ท่านนึกไว้หรือเปล่า
‎ดีกว่าที่คิดซะอีก
‎แล้วเครื่องหมายของข้าล่ะ
‎ข้าจะช่วยเจ้า ใช้ดินเหนียวบางชนิดปกปิดไว้
‎เราแค่ต้องหลอกเขาชั่วครู่
‎เราต้องไปที่โกดังของไวลีย์ก่อนเจรจา ‎เราจะเดินทางตอนย่ำรุ่ง
‎ถ้าเราไม่กลับไปที่วิลมิงตัน ‎ภายในสองวัน พวกเจ้ากลับเทือกเขานะ
‎ถ้าท่านไม่กลับมา เราจะไปหาท่านเอง
‎ว่าแล้วว่าเจ้าคงพูดแบบนั้น
‎ไม่ต้องห่วง
‎บอนเน็ตเป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง
‎ไม่มากกว่านั้น
‎มันเล็กจังนะ
‎บางครั้ง สิ่งเล็กที่สุดในชีวิตก็มีประโยชน์ที่สุด
‎ท่านเอามันไปใช้ทำอะไร
‎มันจะเป็นเครื่องมือสำหรับแพทย์
‎เราจะใช้ใส่ยาน้ำ
‎แต่มันมีรูทั้งสองด้าน
‎มันยังไม่เสร็จดี
‎ช่างโลหะจะทำบางอย่างรองก้น
‎และใส่เข็มลงไปด้านบน เราเรียกว่าหลอดฉีด
‎ข้าเคยได้ยินชื่อ ปกติมันคือหลอดอัดลูกสูบ
‎หลอดฉีดทำจากทองเหลืองนี่
‎ปกติก็ใช่
‎แต่ข้าอยากให้มันทำจากแก้วมากกว่า
‎มันฆ่าเชื้อโรคง่ายกว่า
‎ทำความสะอาดน่ะ
‎ใช้รักษาคนป่วย
‎จะว่าไปข้าก็เคยเป่าหลอดแก้ว ‎สำหรับเทอร์โมมิเตอร์เมื่อฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว
‎ข้าว่าหลอดแก้วมันก็คือหลอดแก้วนั่นแหละ
‎อีกสองสามวันกลับมาใหม่นะ ‎ข้าจะลองดูว่าทำอะไรได้บ้าง
‎ขอบคุณ
‎จบไปหนึ่งเรื่อง
‎มาลุ้นกันว่าอย่าให้ช่างโลหะ ‎คิดว่าเราฝึกคาถาอาคมละกัน
‎เมื่อเราไปขอให้ทำเข็มกลวง
‎จริงค่ะ
‎แล้วเราคิดค้นเข็มฉีดยาได้เมื่อไหร่คะ
‎ยังอีกนานจ้ะ
‎แม่ต้องการใช้จริงๆ
‎ลูกก็เห็นพ่อแล้ว
‎เขาช่างหาเรื่องให้ตัวเองถูกฆ่า ‎ได้แทบทุกครั้งที่ลุกจากเตียง
‎แม่สาบานเลยว่าเขาเหมือน ‎แมวเก้าชีวิต ไม่มากก็น้อย
‎แล้วถ้าเขาไม่มาคนเดียวล่ะ
‎ข้าแน่ใจว่าไม่
‎เขาจะขนกะลาสีเรือมาด้วย
‎เจ้ารู้อะไรบ้างเกี่ยวกับกะลาสีเรือ ‎จากที่เคยเดินทางด้วย
‎พวกนั้นล่องเรือกับเขา ‎เหมือนพวกเขากินปลาแมงป่อง
‎เฉพาะเมื่อพวกเขาหิวโหยและไม่มีทางเลือกอื่น
‎กะลาสีทำตามคำสั่งของเขา ‎เพราะกลัว ไม่ใช่ชื่นชม
‎ขอแค่เราระวังไม่ทำให้พวกนั้น ‎คิดได้ว่าเราเป็นอันตราย
‎ข้าคิดว่าพวกเขาไม่เดือดร้อนนัก ‎กับชะตากรรมของบอนเน็ต
‎เว้นแต่ว่าพวกเขาจะต้องหางานใหม่
‎ตั้งสติให้ดี
‎นี่คือโอกาสเดียวของเรา
‎อาจไม่มีอีกแล้ว
‎เราได้สาหร่ายมาเป็นไอโอดีนแล้ว ‎เรากำลังหาอะไรอีกคะ
‎หอยบางชนิดจ้ะ
‎แม่เอาไปบด ‎ใช้แคลเซียมจากหอยเป็นประโยชน์ได้
‎และอาจจะหาฟองน้ำไปใช้ในการผ่าตัด
‎หนูหาหอยได้ค่ะ หนูจะเก็บไปให้เจมด้วย
‎หนูว่าจะเอาไปทำโมบายให้เขา ‎อาจทำให้เขาหลับดีขึ้น
‎เมื่อมันมาถึง ข้าอยากเป็นคนฆ่ามันเอง
‎ตลกน่า
‎ท่านบอกเองว่าเขาเป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง
‎- ข้าจำได้ ‎- ข้ารู้ว่าท่านกำลังคิดอะไร
‎ข้าไม่เคยฆ่าคนหรือรบในศึกใดๆ
‎ข้าไม่ใช่นักแม่นปืนและเป็นแค่นักดาบกิ๊กก๊อก
‎แต่มันเป็นของข้า
‎ข้าจะจัดการมันเอง
‎บริแอนนาคือลูกสาวของท่าน ‎แต่เธอคือภรรยาของข้า
‎ถ้างั้น...
‎ห้ามลังเล
‎ไม่ต้องท้าทายมัน
‎ฆ่ามันทันทีที่เจ้ามีโอกาส
‎ถ้าเจ้าพลาด โรเจอร์ แม็ก
‎ข้าจะล้างแค้นให้เจ้า
‎และถ้าท่านพลาด ข้าจะแก้แค้นให้ท่าน
‎แลกเปลี่ยนกันสินะ
‎การแลกเปลี่ยนที่หายากจริงๆ
‎เดี๋ยวนะ ใช่สิ่งที่หนูคิดหรือเปล่า
‎ว้าว
‎เราไม่เห็นอะไรแบบนั้นบ่อยในยุคสมัยของเรา
‎หลายอย่างในยุคนี้ไม่โดนทำลาย
‎ตอนนี้มีพวกมันเยอะมาก
‎แล้วคิดดูสิ ปลายศตวรรษที่ 19
‎นักล่าวาฬกลับกวาดล้างพวกมัน
‎หนูพอเข้าใจได้ละว่าทำไม ‎เมลวิลล์อยากเขียนถึงวาฬ
‎หนูชอบเรื่องโมบี้ ดิ๊กจัง
‎ใช่ แม่ด้วย
‎หนูจำได้ว่าเห็นหางของวาฬ ‎นอกคาบสมุทรเคปค้อดคร้งหนึ่ง
‎จำได้มั้ยคะตอนที่เราเคย ‎วิ่งแข่งกันบนหาดที่นั่นสมัยหนูยังเล็ก
‎โอย ไม่ง่ายเลยค่ะเมื่อใส่คอร์เซ็ตแบบนี้
‎แม่คิดว่าแม่ชักแก่แล้ว
‎เอาละ หนูจะใช้ชีวิตเสี่ยงอันตราย ‎จุ่มนิ้วเท้าลงน้ำ
‎ลูกกล้ากว่าแม่
‎แม่ว่าจะไปหาหอยเพิ่มอีกหน่อย
‎- เจ้าเหรอ มัลคอล์ม ‎- ใช่
‎ท่านคงเป็นกัปตันบอนเน็ต
‎ยินดีที่ได้รู้จักท่านในที่สุด
‎ไม่ กัปตันไม่ได้มา เขาส่งเรามาตรวจสอบสินค้า
‎แต่เราไม่ได้ตกลงกันแบบนั้น
‎ข้อตกลงเปลี่ยนไปแล้ว
‎- ทำไม ‎- เขามีธุระที่อื่น
‎เจ้าอยากเอาวิสกี้ลงเรือหรือเปล่า
‎ไหนล่ะถังวิสกี้
‎สินค้าอยู่ไหน
‎เจ้ารู้ไหมว่ากำลังทำใครเสียเวลา
‎ถังวิสกี้อยู่ในเพิงนี้
‎ท่านมัวทำอะไรอยู่ตั้งนาน
‎เจ้าดูจะทำได้ดี ข้าไม่คิดว่าเจ้าอยากให้ช่วย
‎สตีเฟน บอนเน็ตอยู่ไหน
‎- ใครอยากรู้ล่ะ ‎- มันอยู่ไหน
‎ตอบคำถาม
‎สตีเฟน บอนเน็ตอยู่ไหน
‎ว่ากันว่าสิ่งมีชีวิตในทะเลมีเปลือกทั้งนั้น
‎เจ้าได้ยินหรือเปล่า
‎ทะเลกำลังเรียก
‎เจ้ามาทำอะไรที่นี่
‎ข้ากำลังเดินเล่นบนถนนในวิลมิงตัน
‎และข้าเห็นเจ้าจากที่ไกล
‎ข้านึกในใจว่า "นางดูคุ้นหน้าจัง"
‎เห็นไหม ข้าไม่มีวันลืมหน้าคนง่ายๆ
‎ไม่ว่าของเจ้าหรือของลูกสาวสุดที่รักของเจ้า
‎ดูเหมือนนางได้ความสวยจากเจ้านะ
‎ลูกชายของข้าล่ะ
‎- เขาดูหล่อเหลาเหมือนพ่อมั้ย ‎- เจ้าไม่มีลูกชาย
‎เจ้ารู้มาผิดๆ แล้ว
‎ลูกสาวของเจ้าบอกข้าต่อหน้าเอง
‎ข้าว่าข้าพบ...
‎บรี หนีไป!
‎- ไม่ ‎- ไป
‎- หนูจะไม่ทิ้งแม่
‎- ปล่อยเธอซะ ‎- ยิงมัน!
‎ปล่อยเธอ!
‎วางปืนลงไม่งั้นข้าจะเชือดคอนาง นับถึงสาม
‎หนึ่ง สอง...
‎เดี๋ยว!
‎ข้าจะปล่อยแม่ของเจ้าไป
‎ขอแค่เจ้ามากับข้า
‎ข้าต้องการเจ้ากับลูกชายของข้า
‎บรี!
‎บริแอนนา!
‎เจ้าอยากดื่มชามั้ย
‎- เราอยู่ไหน ‎- เจ้าปลอดภัยบนเกาะของข้า
‎แม่ของข้าอยู่ไหน
‎ข้าทิ้งนางไว้บนหาดนั้น
‎ข้าไม่มีเรื่องผิดใจกับนาง
‎- เรามีเรื่องบาดหมางกับเจ้า ‎- ยังมีเหรอ
‎เรื่องที่ข้าจำชื่อของเจ้าไม่ได้ ‎ตอนเจอในคุกหรือเปล่า
‎เราลืมเรื่องในอดีตไม่ได้เหรอ
‎ข้ามีของให้เจ้า
‎ให้ลูกชายของเรา
‎เขาไม่ใช่ลูกของเจ้า
‎พ่อของเขาคือสามีของข้า โรเจอร์ แม็กเคนซี
‎ข้ารู้ว่าเจ้าต้องบอกว่าเด็กเป็นลูกของเขา
‎แต่เจ้ากับข้าต่างรู้แก่ใจ
‎เราเป็นคนสร้างเขาขึ้นมา
‎และไม่มีอะไรปฏิเสธได้
‎ข้าอยากดูแลเจ้ากับลูก
‎อยากเป็นพ่อจริงๆ
‎ข้ามีของให้เจ้าด้วย
‎บริแอนนา
‎- เธออยู่ไหน ‎- บอนเน็ตเอาตัวเธอไป
‎เจ้าใส่ของขวัญนี้แล้วดูสวยมาก
‎เชิญเข้ามาสิ
‎ข้าควรเลื่อนเก้าอี้ให้เจ้านั่งใช่ไหม
‎เชิญนั่ง
‎เชิญ
‎เมื่อเราอยู่ที่ริเวอร์รัน
‎เราจะมีคนรับใช้บริการเราดีกว่านี้
‎เจ้าหมายถึงทาส
‎หรือเจ้าของบ้านควรเป็นคนทำ
‎ข้าควรส่งจานนี้ด้วยสองมือดีมั้ย
‎เจ้าจะต้องสอนข้า
‎ข้าว่าไม่มีใครสอนห่าอะไรเจ้าได้หรอก
‎ "ห่า"
‎ข้าแปลกใจที่ได้ยินภาษาแบบนั้นจากสุภาพสตรี
‎เจ้าคิดว่าคนต้อยต่ำแบบข้าทำตัวดีขึ้นไม่ได้ล่ะสิ
‎สิ่งที่ข้าต้องการ
‎คือสิ่งที่เงินซื้อไม่ได้
‎จิตสำนึกน่ะเหรอ
‎เพื่อให้ลูกชายของเรารู้ว่าต้องทำอะไร
‎รู้วิธีเอาตัวรอดในโลกนี้
‎เจ้าทำให้ข้าดูสิว่า ‎โลกของเจ้าและของเขาเป็นยังไง
‎แล้วให้ข้าทำตาม
‎วิธีเป็นสุภาพบุรุษที่คู่ควร
‎และเจ้าจะปลอดภัย
‎ทำไมเจ้าอยากเป็นสุภาพบุรุษ
‎เจ้าเห็นบางอย่างในตัวข้า
‎เจ้าสนใจข้า เราสนใจกัน
‎โชคชะตาถึงนำพาเรามาพบกันอีกครั้ง
‎และอีกครั้ง
‎เพื่อเป็นพ่อแม่ของเจเรไมอาห์
‎เจ้ารู้ชื่อของเขา
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎กินกันเถอะ
‎ในสังคมของสุภาพชน เขาเอาศอกลงจากโต๊ะ
‎และไม่โน้มตัวเหนืออาหาร
‎เจ้าใช้ส้อมจิ้มอาหารใส่ปาก
‎ไม่เหมาะสมที่สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ‎อยู่กันตามลำพังแบบนี้
‎ข้าให้คนของข้า
‎- มาอยู่รวมกับเราได้ถ้าเจ้าต้องการ ‎- ไม่
‎ขอบคุณ
‎แล้วไงต่อทีนี้
‎ยังไง...
‎ที่...
‎ผู้ชายและผู้หญิงในสถานะแบบเรา
‎ทำฆ่าเวลากัน
‎เจ้าอ่านหนังสือให้ข้าฟังได้
‎สุภาพบุรุษเขาทำแบบนั้น
‎หรือถ้าเจ้าอ่านไม่ออก ข้าอ่านให้เจ้าฟังก็ได้
‎นี่ไง
‎เจ้าอ่านหนังสือให้ลูกของเราฟังเหรอ ‎เขาชอบหรือเปล่า
‎ข้าชอบอ่านหนังสือ
‎ได้เข้าไปเป็นตัวละครในนั้น
‎ใช้ชีวิตไปพร้อมพวกเขา ‎เรียนรู้แรงผลักดันของพวกเขา
‎ปกติก็เป็นความรัก เงินทอง
‎การแก้แค้น
‎แล้วเจ้าคิดว่าอะไรผลักดันข้า
‎เงินทอง
‎ข้าถึงได้มาอยู่ตรงนี้ใช่มั้ย
‎เจ้าอยากได้ริเวอร์รัน
‎สุภาพสตรีไม่ทำร้ายศักดิ์ศรีของผู้ชายแน่ๆ
‎เจ้าคิดว่าข้าเป็นแค่โจรกระจอก
‎แต่มันไม่ใช่ความรักนี่นา
‎พิสูจน์สิว่าข้าพูดผิด ‎เราไม่ทำร้ายคนที่เรารักหรอก
‎และถ้าเป็นการแก้แค้น
‎ข้าไม่เคยทำอะไรเจ้า
‎ทุกเรื่องมีสองด้าน
‎เจ้าไม่รู้จักเรื่องราวของข้า
‎ถ้าข้าต้องเล่าเรื่องของข้า ‎เรื่องของเราให้เจเรไมอาห์ฟัง
‎เขาจะ...
‎เห็นใจข้าหรือเปล่า
‎เจ้าบังคับให้ใครรักเจ้าไม่ได้
‎แต่ข้าเคยได้ยินคำพูดที่ว่า "เรียนรู้ที่จะรัก"
‎เจ้าอาจเรียนรู้ที่จะรักข้าได้
‎เพื่อเห็นแก่ลูกของเรา
‎ข้าอาจเรียนรู้ที่จะรักเจ้าได้
‎เมื่อเจ้ามาหาข้าในคุก
‎และบอกข้าว่าข้ายังมีบางสิ่งหลงเหลืออยู่บนโลกนี้
‎ข้าไม่อาจลืมความรู้สึกนั้นได้เลย
‎ไม่ใช่เพราะการแก้แค้นหรือ...
‎เพราะเงิน
‎แล้วเจ้าจะสอนข้าให้รู้จักรักหรือเปล่า
‎ได้
‎ข้าจะอ่านให้เจ้าฟัง
‎เหมือนที่ข้าอ่านให้เจเรไมอาห์ฟัง
‎หนังสือเล่มนี้ดี
‎ข้าคิดว่าเจ้าจะต้องชอบ
‎"กัปตันเรือลึกลับแห่งพีควอด ‎เป็นชายผู้มีนามว่าอาฮับ
‎เขายืนบนขาสองข้าง ข้างหนึ่งมีเลือดเนื้อ
‎อีกข้าง...
‎ทำจากกระดูกของวาฬ
‎ระหว่างการล่องเรือครั้งหนึ่ง ‎ขาของเขาถูกวาฬขาวตัวใหญ่ยักษ์อีกตัวพรากไป
‎วาฬตัวนั้นมีชื่อว่า...
‎โมบี้ ดิ๊ก"
‎นี่คือเรื่องโปรดเรื่องหนึ่งของเจเรไมอาห์
‎แสดงว่าลูกชายข้าชอบนิทานเกี่ยวกับท้องทะเล
‎"กัปตันอาฮับตอกเหรียญดับลูน ‎ไว้กับเสากระโดงเรือของเขา...
‎และสาบานว่าจะมอบรางวัลก้อนโต
‎แก่คนแรกที่เห็นวาฬ
‎เขาบอกว่าพวกนั้น ‎จะไม่มีวันหยุดยั้งจนกว่าจะพบตัวมัน...
‎และฆ่ามันทิ้ง"
‎ช่วยอ่านต่อไป ขอร้อง
‎"เราไม่อาจคาดเดาสัตว์ร้ายได้ ‎เช่นเดียวกับทะเล
‎แต่ทุกวัน พวกเขาตื่นขึ้นพร้อมความคิดว่า ‎วันนี้จะเป็นวันนั้น
‎วันที่พวกเขาจะประจันหน้ากับปีศาจตนนี้"
‎ตอนจบเป็นยังไง เขาจับวาฬได้หรือเปล่า
‎เจ้าไม่อยากให้ข้าบอกตอนนี้หรอกมั้ง ‎ยังมีเรื่องราวอีกมาก
‎เจ้าเหนื่อยแย่แล้ว และข้าอยากรู้ว่ามันจบยังไง
‎ข้าหวังว่าอาฮับสังหารวาฬตัวนี้และแก้แค้นสำเร็จ
‎โมบี้ ดิ๊กคว่ำเรือของอาฮับ
‎พังเรือลำนี้และลากอาฮับลงทะเล
‎ปีศาจชนะเหรอ
‎และอาฮับ...
‎จมน้ำตายงั้นเหรอ
‎มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าคิดว่าใครคือปีศาจ
‎ชายที่มัวเมากับการล้างแค้นหรือว่า...
‎วาฬที่โดนล่า
‎ท้องทะเลคือสถานที่แฝงอันตราย...
‎สถานที่ซึ่งสิ่งมีชีวิตล่ากันและกัน
‎และท้องทะเลเองนั้น...
‎หิวกระหายจิตวิญญาณ
‎มันหมายความว่ายังไง
‎ฝันร้าย
‎ทะเลน่ะ...
‎มันมารับตัวข้า
‎ความมืดคืบคลานเข้าใกล้
‎ข้าขยับไม่ได้
‎ไม่มีใครมา
‎ไม่เคยมีใครมา
‎มันเป็นแค่ความฝัน
‎แล้วเจ้าไม่คิดดูถูกข้าเหรอที่เล่าเรื่องนี้
‎ไม่
‎ข้าไม่มีวันดูถูกเจ้าได้
‎เจเรไมอาห์กลัวบ้างหรือเปล่า
‎เคยฝันร้าย อะไรแบบนั้นมั้ย
‎บางครั้ง
‎เขาเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ
‎เขาต้องการแม่
‎ข้าไม่เคยมีแม่
‎หรือพ่อ
‎หรือ...
‎ข้าเป็นเด็กกำพร้า
‎เจ้าปลอบลูกยังไง
‎ข้าทำยังไง...
‎ถึงจะปลอบเขาได้
‎ขอร้อง
‎ช่วยบอกข้าที
‎ข้าจะไปหาเขา
‎กอดเขาไว้ในอ้อมแขนของข้า
‎และข้าจะกอดเขาไว้อย่างนั้นจนเขารู้สึกปลอดภัย
‎เจ้าทำให้ข้าดูหน่อย
‎สุภาพสตรีจะบอกราตรีสวัสดิ์แล้ว
‎และนางจะไปนอนที่เตียงของตัวเอง
‎คนเดียว
‎งั้นข้าตั้งตารอทักทายเจ้ายามเช้า
‎เช่นกัน
‎อรุณสวัสดิ์ มายเลดี้
‎อาหารเช้าพร้อมแล้ว
‎ชาไหม
‎แล้วเราจะอยู่ที่นี่เหรอ
‎เราอยู่ที่ไหนก็ได้ตามใจเจ้า
‎สถานที่สักแห่งในเมือง
‎ถ้าเจ้าชอบ
‎ข้าว่าข้าควรไปรับตัวเจเรไมอาห์
‎ข้าอยู่ห่างจากเขานานนักไม่ได้
‎ข้าจะไปกับเจ้า
‎คงจะดีกว่า... ถ้าให้ข้าบอกเขาก่อนว่า ‎ท่านจะเข้าไปในชีวิตของเขา
‎เขาจะได้ไม่ตกใจ
‎เขายังเด็กมาก
‎เราไม่รู้ว่าครอบครัวของข้าจะมีท่าทียังไง
‎พ่อของข้ากับโรเจอร์น่ะ...
‎พวกเขาไม่เหมือนเจ้า
‎คงรอบคอบกว่าถ้าให้ข้าไปเอง
‎แล้วข้าจะกลับมาหาเจ้า
‎โชคชะตาจะนำข้ากลับมาหาเจ้า
‎เหมือนที่เคยเป็น
‎เจ้าต้องการแบบนั้น
‎เราทั้งคู่ต้องการแบบนั้น
‎ไม่ใช่เหรอ
‎เจ้าจะไปเมื่อไหร่
‎เราควรอยู่ด้วยกันที่นี่ก่อนไม่ดีเหรอ ‎เพื่อกระชับความสัมพันธ์
‎ข้าคิดถึงเจมมี่มากเลย
‎และข้ารู้ว่าเจ้าอยากเจอเขา
‎ยิ่งข้าไปเร็วเท่าไหร่
‎ข้าก็จะกลับมาหาเจ้าเร็วเท่านั้น
‎ได้
‎ระหว่างที่เจ้าไม่อยู่ ‎ข้าจะไปวิลมิงตันหาบ้านสักหลังให้เรา
‎บ้านที่มีห้องนั่งเล่นและห้องนอนสำหรับเรา
‎และสำหรับลูกเรา
‎และเราจะจูบกันเพื่อเป็นคำมั่นสัญญา
‎ถ้ามีเรื่องหนึ่งที่ข้าไม่จำเป็นต้องมีใครสอน
‎นั่นคือ จูบคืออะไร
‎- นั่นเป็นครั้งแรกของเราที่... ‎- อย่า
‎สตีเฟน เราควร...
‎- ข้าไม่ดีพอสำหรับเจ้าใช่มั้ย ‎- ไม่ นั่นไม่ใช่...
‎ข้าจะหาเหตุให้เจ้าเกลียดข้า
‎ข้าเคยหวังว่า... ‎ข้าอุตส่าห์หวังว่าเจ้าจะจริงใจ
‎ข้าจริงใจ
‎ข้าเคยปล่อยให้ความรู้สึก ‎บดบังการตัดสินใจของข้า
‎และครั้งสุดท้ายที่ข้าทำแบบนั้น ‎ข้าเป็นกรรมกรหนุ่มน้อย
‎และข้าโดนหลอกให้คิดว่าคนอื่นชอบข้า
‎พวกมันมอมเหล้าข้าและทิ้งข้ารอความตาย
‎ในห้องใต้ดินที่ข้าช่วยพวกมันขุด
‎ข้าไม่ต้องให้เจ้าไปเอาตัวเจมมี่
‎ข้าจะทำให้ดูว่าเจ้าพลาดอะไรไป
‎เพิ่มอีกไม่กี่เพนนี
‎ท่านดูข้ากับนางก็ได้นะ
‎วันนี้นางคงไม่มีอารมณ์สนุกด้วย
‎งั้นข้าจะขอรับค่าจ้างของข้า
‎แต่เรียกข้าได้อีกนะ
‎เมื่อท่านต้องการ
‎ข้าจะไปเอาเงินให้เจ้า
‎แต่อย่าปล่อยนางคลาดสายตา
‎เจ้ารู้มั้ยว่าเราอยู่ที่ไหน
‎ที่นี่เหรอ
‎เกาะโอคราโค้ก
‎เจ้ารู้จักคุณบอนเน็ตดีเหรอ
‎ใช่
‎เขาไปตามตัวข้าเวลาเกิดอารมณ์
‎หรือพาข้าออกเรือไปกับเขา
‎เขาชอบกินอาหารเช้าบนเตียง ‎ถ้าเจ้าเข้าใจว่าข้าจะบอกอะไร
‎แต่ข้าไม่เคยรู้ว่าเขาเอาผู้หญิงสองคนพร้อมกัน
‎หรืออยากให้มีคนดูเวลาเขาหาความสุข
‎เจ้าชอบแบบนี้เหรอ
‎เจ้าไม่เข้าใจ เขาจับข้ามาขังไว้
‎เหรอ ไม่ว่าเจ้าเป็นใคร ‎เขาต้องได้สิ่งที่เขาต้องการ
‎และเจ้าอย่าขัดขืนเขาจะดีกว่า
‎เจ้าชื่ออะไร
‎พวกเขาเรียกข้าว่าเอพพี
‎เอพพี ข้าต้องไปจากที่นี่
‎เป็นไปได้ว่าอีกไม่กี่วันเขาจะเบื่อเจ้า
‎ไม่ เจ้าไม่... นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการจากข้า
‎- หรือเรื่องเงิน ‎- ไม่ มัน...
‎เขาคิดจะเรียกค่าไถ่เจ้า
‎ข้าไม่เคยเห็นผู้ชายลังเลเลยเวลาอยากขึ้นมา
‎นี่ ถ้าข้าให้สิ่งนี้แก่เจ้า เจ้าจะช่วยข้าได้มั้ย
‎- ช่วยเจ้าทำอะไร ‎- ส่งข่าวถึงสามีของข้า
‎เขาชื่อโรเจอร์ แม็กเคนซี เขาอยู่ในวิลมิงตัน
‎พ่อของข้าชื่อ เจมส์ เฟรเซอร์
‎เจ้าต้องบอกพวกเขาว่าข้าอยู่ที่ไหน
‎รวยล่ะสิ ครอบครัวของเจ้าน่ะ
‎มาก
‎ข้าอยากช่วยเจ้านะ
‎แต่บอนเน็ตเป็นคนดีพอใช้
‎ขอแค่ผลประโยชน์ของเจ้าตรงกับของเขา
‎- ถ้าขัดกับเขาเมื่อไหร่ จะไม่มีคำเตือน ‎- ขอร้อง
‎ครู่หนึ่ง วิสกี้กับเสียงเพลง ‎พริบตา เจ้าหายใจเป็นเลือด
‎ถ้าเจ้ายังหายใจอยู่นะ
‎ระวังปากของเจ้า
‎- แล้วทุกอย่างจะดีเอง ‎- ข้าขอร้องเจ้า ระหว่างผู้หญิงด้วยกัน...
‎บ้าเอ๊ย
‎คุณไวลีย์
‎นี่มันหมายความว่ายังไง ‎ทำไมเจ้าก้าวร้าวใส่ข้ากลางถนน
‎บอกมาว่าบอนเน็ตอยู่ไหน
‎เจ้าบอกว่าเขาจะมาหาเราแต่เปล่า
‎เจ้าขายเราใช่มั้ย
‎เจ้าบอกเขาหรือเปล่าว่าเป็นข้า
‎เปล่า ข้าสาบาน
‎ข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
‎เขาเก็บสินค้าไว้ในโกดังของข้า
‎ข้าแค่นัดเขาให้พบเจ้าที่นั่น
‎เขาจับตัวเมียของข้าไป
‎เรือของเขาอยู่ไหน ท่าเรือไหน
‎ข้าไม่รู้ ถ้าข้ารู้ ข้าคงบอกเจ้าแล้ว
‎เขาทำให้ชีวิตของข้าขมขื่น
‎ข่มขู่ว่าจะเปิดโปงธุรกิจที่เขาฟันกำไรจากข้า
‎ขอร้อง
‎มีซ่องหนึ่งที่เขาไปบ่อยๆ ของนายหญิงซิลวี
‎เมื่อก่อนเขากับข้าไปนัดคุยกันที่นั่น
‎ข้าแน่ใจว่าพวกเจ้าจะพบ ‎ใครสักคนในนั้นที่รู้จักบอนเน็ต
‎เขาติดนิสัยทำอะไรซ้ำๆ
‎งั้นเจ้ารีบไสหัวไปซะ คุณไวลีย์
‎แน่นอน
‎เจ้าสองคนอยู่ในโรงแรม
‎เผื่อบอนเน็ตกับคนของมันมาตามหาเรา
‎ไม่รู้ว่ามันจะทำอะไร
‎ข้ากับแคลร์จะไปเยี่ยมนายหญิงซิลวี
‎เจ้าช่วยบอกแมรี่เอาเค้ก ‎ออกมาสักหน่อยได้มั้ย ยูลิสซิส
‎ได้ขอรับ
‎ไม่ต้อง ยูลิสซิส
‎นี่เป็นเรื่องงานนะ ไม่ใช่ ‎พักผ่อนหย่อนใจ ไว้ค่อยกินทีหลังก็ได้
‎รับทราบ นายหญิง
‎นี่จ้ะ
‎ข้าไม่ใช่คนป่วยนะ
‎แต่พักนี้เจ้าปวดหัวบ่อยๆ นี่นา
‎ข้าตั้งตารอเวลานี้มาตลอด
‎ข้ายินดีทำตามที่เจ้าปรารถนา ที่รัก
‎คุณฟอร์บส์ครับ นายหญิง
‎ข้าไม่รบกวนเจ้าละ
‎ข้าจะไม่รบกวนพวกท่านแล้ว
‎ยินดีที่พบท่านเช่นเคย นายหญิงอินเนส
‎มีอะไรให้ข้าช่วยเหรอ
‎หลานของข้า เจมี่ มาเยี่ยมเราเมื่อเร็วๆ นี้
‎พร้อมข่าวดีจากเทือกเขา
‎เหลนของข้า เอียน กลับจากเผ่าโมฮอกแล้ว
‎โอ้ จริงเหรอ น่าสนใจจริง
‎และมาร์ซาลีมีลูกอีกคน
‎เด็กผู้หญิง
‎เหรอ ช่างดีจริง
‎ข้าเลยคิดว่า...
‎เราอยู่สุขสบายดี ข้ากับคุณอินเนส
‎และเราก็เข้าสู่บั้นปลายชีวิตแล้ว
‎เราไม่ต้องการอะไรมากนัก
‎เราเอาติดตัวไปด้วยไม่ได้เมื่อเรา...
‎ท่านเอาอะไรติดตัวไปไม่ได้
‎สิ่งของบนโลกนี้ของเราไง คุณฟอร์บส์
‎ข้าอยากให้ท่านช่วยข้า ‎มอบของขวัญแก่ครอบครัวของข้า
‎ของขวัญเหรอ
‎ของขวัญประเภทไหน
‎ทรัพย์สมบัติของข้า
‎มีอะไรให้ข้าช่วยมั้ย
‎สวัสดี
‎ไม่ปกติที่จะมี... สามีและภรรยา ใช่มั้ย
‎แต่พอได้ยินมาบ้าง
‎เมเบิลคงไม่ขัดข้องที่จะร่วมสนุกด้วย
‎ไม่ เราไม่ได้มาเพื่อการนั้น
‎เราอยากคุยกับผู้หญิงของท่านโดยด่วน
‎เราจะคิดค่าเสียเวลาสิบชิลลิ่ง
‎แล้วท่านจะให้ราคาเท่าไหร่ ‎ต่อชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง
‎นี่ท่านข่มขู่ข้าเหรอ
‎เปล่า
‎เรากำลังตามหาคน
‎และเรามีเหตุให้เชื่อว่า ‎ท่านหรือผู้หญิงบางคนของท่าน...
‎คงรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
‎เรากำลังตามหา สตีเฟน บอนเน็ต
‎ท่านจะพบกระดาษ
‎และอุปกรณ์เครื่องเขียนบนโต๊ะ
‎วิเศษ
‎ทีนี้ มาร์ซาลีกับเฟอร์กัส ‎ข้าอยากมอบให้พวกเขา 100 ปอนด์
‎ช่างมีน้ำใจ
‎แล้วท่านแน่ใจหรือว่าคุณอินเนสยินยอมกับเรื่องนี้
‎เขายินยอมที่สุด
‎ท่านโชคดีที่พบคู่ที่เหมาะสมเช่นนั้น
‎และ 50 ปอนด์สำหรับ ‎บุตรชายของพวกเขา เจอมาน
‎และแน่นอนสำหรับโจนี่
‎ยี่สิบปอนด์สำหรับหนูน้อย
‎และอีก 20 ปอนด์สำหรับคนใหม่
‎ท่านกำลังบันทึกอยู่ใช่มั้ย
‎แน่นอน
‎ทุกคำ
‎บอกข้าหยุดได้นะถ้าข้าพูดเร็วไป
‎ไม่เลย
‎เอียนน้อย เพื่ออวยพรเขา ให้เขาได้ตั้งตัว
‎หนึ่ง... ไม่สิ
‎สองร้อยปอนด์
‎แหม ช่างเป็นความกรุณาน่าทึ่ง ‎ท่านแทบไม่รู้จักเขาเลย
‎แถมเขายังใช้ชีวิตอยู่กับพวกอินเดียนแดงตั้งนาน
‎ถึงอย่างไร เขาคือคนในครอบครัว
‎ทรัพย์สินของท่านเหลือพอส่งถึง ‎เจเรไมอาห์ แม็กเคนซีหรือเปล่า
‎ท่านกำลังดึงจากมรดกของเขา
‎เป็นผู้ให้ย่อมดีกว่าผู้รับ
‎บริแอนนาและโรเจอร์
‎ข้าหวังว่าจะมอบให้พวกเขาก้อนใหญ่
‎น่าจะ 1,000 ปอนด์
‎เอาละ...
‎เข้าเรื่องพอดี
‎คุณบริแอนนากับสามี...
‎จะได้สุขสบายเช่นกัน
‎เจอรัลด์...
‎ข้าเคยหวังว่านางจะเลือกท่าน
‎แต่ทุกอย่างเป็นอดีตไปแล้ว
‎- ใช่ ‎- เราต้องไม่ลืมลิซซี่
‎สาวใช้เหรอ
‎เธอเป็นเด็กน่ารักน่าเวทนา
‎- ยี่สิบห้าปอนด์เป็นไง ‎- ไม่
‎ "ไม่" เหรอ
‎มีปัญหาอะไร คุณฟอร์บส์
‎ท่านมอบเงินของข้าให้คนอื่นไม่ได้
‎เงินของท่านเหรอ
‎ท่านทำให้ข้าไร้ทางเลือก
‎ท่านปล้นศักดิ์ศรีของข้า
‎ข้าน่าจะได้เป็นสามีที่ดีของท่านหรือบริแอนนา
‎ท่านจะไม่มีวันปล้นส่วนแบ่งของข้าไปได้
‎นายหญิง!
‎นายหญิง
‎โจคัสตา
‎ไม่เคยได้ยินชื่อเขา
‎สะโพกของเจ้า
‎อนิโซเมเลีย
‎ท่านเรียกข้าว่าอะไรนะ
‎ข้าไม่ได้เรียกชื่อเจ้า
‎ข้าแค่บอกชื่อโรคที่เป็นต้นเหตุให้เจ้าปวดสะโพก
‎และหลังของเจ้าด้วย และอาการปวด ‎ที่แผ่ลงขาของเจ้าเป็นพักๆ
‎ท่านรู้...
‎- ท่านคือคนทรงเจ้าเหรอ ‎- เปล่า
‎ข้าคือผู้รักษา
‎และข้าบอกได้เลยว่าเจ้าปวดมาก
‎ให้ข้าช่วยเจ้านะ
‎ขอร้อง
‎หมุนตัวซิ
‎ถอดเสื้อคลุมของเจ้า
‎ทีนี้ เจ้าเกาะเก้าอี้ไว้
‎เจ้ารู้มั้ยว่าขาของเจ้ายาวไม่เท่ากัน
‎ขาซ้ายของเจ้ายาวกว่าข้างขวา
‎ยกส้นเท้าขวาขึ้นนะ ข้าจะปรับระดับให้
‎ยกขึ้น
‎ได้แล้ว
‎ช่างทำรองเท้าทั่วไป ‎น่าจะทำส้นรองเท้าหนาเพิ่มเท่านี้ได้
‎มันจะช่วยลดอาการปวดของเจ้าไปมาก
‎บางทีถ้าผ่านไปสักพัก มันจะไม่ปวดอีกเลย
‎ข้าไม่ได้มีลูกค้ามากพอ ‎จะมีเงินเหลือไปซื้อรองเท้าดีๆ หรอก
‎ข้ายินดีช่วยเจ้า
‎- ทำไม ‎- เพราะเมื่อมีคนต้องการความช่วยเหลือ
‎และเราช่วยได้ เราก็ช่วย
‎ขอร้อง สตีเฟน บอนเน็ตจับตัวลูกสาวของข้าไป
‎นางมีสามีและมีลูกยังเล็ก
‎และข้าอยากพานางกลับบ้าน
‎ถ้าเขารู้ว่าข้าปากโป้ง เขาคงเชือดคอของข้า
‎เขาจะไม่มีวันรู้
‎ท่านต้องมีเรือ
‎ข้าได้เรือลำหนึ่งจากชาวประมง
‎ดีมาก ไปกันเถอะ
‎เจ้าใช้เท่าไหร่จ้างเขา
‎ข้าไม่ต้องใช้เงิน ท่านน้า
‎เขายินดีแลกกับเสื้อผ้าชุดใหม่ของคุณมัลคอล์ม
‎มาทักทายกัปตันฮาวาร์ดสิ ที่รัก
‎ขอร้องท่าน ข้าโดนจับตัวมา
‎สามีของข้าและ...
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎ข้าคงไม่มาซื้อขายที่นี่ถ้าเจ้าเต็มใจ
‎น่ารักมาก...
‎จริงๆ
‎แต่ผมแดงงั้นเหรอ
‎ข้าชอบผมบลอนด์มากกว่า
‎คนนี้งานละเอียด
‎แข็งแรง
‎ฟันล่ะ
‎ฟัน
‎ดีมาก
‎นางเคย...
‎นังตัวแสบ!
‎กัปตัน นางยังไม่เป็นของท่านไม่ใช่เหรอ
‎ของข้าหรือไม่...
‎ก็ควรมีใครสักคนสั่งสอนให้มันมีมารยาท
‎ข้ายอมรับ...
‎ข้าไม่ปฏิเสธความท้าทายเท่าไหร่
‎ที่จะได้ฉีกทึ้งม้าป่า
‎หกปอนด์
‎เราเป็นสหายเก่า
‎ราคานี้เอานางไปได้เลย
‎นางก็แค่สิ่งของ
‎ไม่มีค่ากว่านั้น
‎- งั้นเราตกลงแล้วนะ ‎- ใช่
‎นางเป็นของท่านทันทีที่ข้าเห็นเงิน
‎ตามข้าไปที่เรือ
‎แมนนี่ถือกระเป๋าสตางค์
‎ตกลง
‎ก่อนอื่น เรามาดื่มกัน
‎แด่เจ้า ที่รัก
‎บรั่นดี
‎เจ้าสมควรดื่ม
‎ขอร้อง
‎อย่าทำแบบนี้เลย
‎ขอร้อง ข้าขอร้องเจ้า
‎ข้าแยกจากเจมมี่ไม่ได้
‎อย่าทำแบบนี้เลย
‎ไม่ต้องห่วง
‎ข้าจะดูแลเขาเอง
‎แมนนี่
‎กระเป๋าสตางค์
‎บรี!
‎แมนนี่!
‎บริแอนนา!
‎ลูกปลอดภัยนะ
‎เราจะไปเดี๋ยวนี้
‎ไปที่เรือ เจ้าหนู
‎เร็ว
‎- ท่านคิดว่าคนของมันจะมาช่วยมันมั้ย ‎- ไม่ ถ้าพวกนั้นมีสมอง
‎พวกนั้นจะทิ้งมันทันทีที่รู้
‎พวกเขาจะได้เรือไปและเป็นอิสระ
‎แถมเรายังช่วยพวกเขาไม่ต้องลำบากก่อหวอด
‎ดื่มซะ แด่จิตวิญญาณของเจ้า
‎รู้ไว้นะว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ใบหน้าสุดท้ายที่เจ้าจะเห็นบนโลกนี้ ‎จะไม่ใช่ใบหน้าของมิตร
‎หนูอยากพาเขาไปวิลมิงตัน
‎หนูอยากให้เขาได้รับโทษตามกฎหมาย
‎ลูกไว้ใจพวกนั้นเหรอ
‎การค้าของมันซื้ออิทธิพลในวิลมิงตันไว้มาก
‎ไทรออน
‎ไอ้สารเลวนี่อาจมีอิทธิพลกับพ่อค้า ‎และเจ้าของที่ดิน
‎แต่ผู้ว่าการรัฐไทรออนใหญ่กว่าพวกนั้นแน่
‎- แม้แต่พวกขาใหญ่จากนิวยอร์ก ‎- ใช่
‎ไทรออนยังติดหนี้เราที่เขาทำพลาดที่อะลามานเซ
‎เขาจะต้องลงโทษมันแน่ ข้ามั่นใจ
‎"สตีเฟน บอนเน็ต ‎โจรสลัดและพ่อค้าของเถื่อนขึ้นชื่อ
‎ถูกพิพากษาเช้านี้ต่อหน้า ‎คณะกรรมาธิการความปลอดภัยแห่งวิลมิงตัน
‎สื่บเนื่องจากปากคำของพยานหลายคน
‎ที่ยืนยันว่าเขาก่ออาชญากรรม
‎ผู้พิพากษาจึงตัดสินว่าเขามีความผิดจริง ‎และต้องโทษด้วยการจมน้ำตาย
‎บริแอนนา
‎นั่นคือความเมตตา
‎หรือให้แน่ใจว่าเขาตาย
‎คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล